Gök Ekin

kurşundan tanelerle çılgın bir yağmur
can simidini baruttan kapan puslu hava
damarını sarmalar ihtizar hayatın
kulaklarda güze çalan bir ömrün fısıltısı
sükutuyla metruk içten bir sesin
isyansız onayı yayılıyor boşluğa

korumak kuzu boğazlayan kurda terk edilmiş
suçlusudur kanat çırpan dala konan kuşlar
zamanımızın
ölüm rakamlara vurulduğundan beri

korkak ama cüretkar yürekler kayıtsız
az öteyi buz kılan cesur fırtınalara
paketlerle taşınan günahın kefareti
kağıt mendil uzatan solgun fidanlara

çay nasıl akarsa nehre
nehrin kaybolduğu Denizi
ejderha dalgalarıyla yutan okyanus
da kuruyacak,
ne heybetini şakıyan bir mısra
ne bağrında bir balık
ne de endüljans dağıtan plajları olacak
kulaklarında yalnız bir yolcunun sövgüleri
milattan sonra iki bin beş yılından kalma

buzullar erir acı çeker insan
derisi yüzülüyor çünkü hayatın
gözlerin buğusunda başlar her sağanak
ırmaklar denizler okyanuslar
taşıyıp yatağından
birbirine karışır
geride sadece
damarları tıkanmış aşktan kalma
rakik bir hatıra
boğulur dünya