By Sadık Yalsızuçanlar on 17 Mart 2009
“Bir ignliiz üvnsertsinede ypalın arşaıtramya gröe,
kleimleirn hrfalreiinn hnagi srıdaa yzalıdkılraı ömneli dğeliimş.
Öenlmi oaln brinci ve snonucnu hrfain yrenide omlsaımyış.
Ardakai hfraliren srısaı krıaışk oslada ouknyuorumş”
Bilebildiğim kadarıyla ilk ve son harf eliftir.
Bu durumda elifle başlayan yine elifle biten bir kelime olarak lale, lael diye yazınca lale anlaşılmıyor. Lale Allah’tır, Allah da elifle başlar elifle biter. Güzel he ile biter gerçi, güzel he de bir nevi eliftir. Güzel he beni daima telaffuz ettiğimde büyüler ve içine çeker, orada kaybolurum. Güzel ve he.
Kategori: Hikâye | Anahtar: Devran, Elif, He, Lale, Nokta, Öykü |
By Mustafa Oral on 17 Ekim 2008
dolaşırım kadırgası batmış deniz dervişi gibi
deniz feneri dediysem, yarısı sen, yarısı ben
rüya sen, düş ben
ki yedi iklimi birleştirdim eğe kemiklerimde ben
Kategori: Şiir | Anahtar: Çini, Elif, Mevlüt, Minare, Rüya, Şerefe |
By Sadık Yalsızuçanlar on 05 Ocak 2008
Sen elifsin.
Çünkü otuzüç yıl önce doğdun ve birsin.
Ben he’yim. Kırkdört yıl önce öldüm ve ikiyim.
Kategori: Hikâye | Anahtar: Aşk, Elif, He |
Son Yorumlar