Ahmet Kanar tarafından
Bize kalana dair
Nisan 19, 2009 Şiir
sen kendi yalanından kaçmış
kendi yüzünden de utanmış
geceden arta kalan fecirlerde
uyku ve derinleşen kederlerle
çocuk sesleri arayan, bulamayan, sonra tekrar arayan
kendini de kaybeden
sesin ve rengin
aşkın heyecanların ve bizatihi aşkın
adını da yaralayan
doktor laboratuarlarından kovulmuş
beherlerden oksijen tüplerinden
arta kalan tükürük lekesi kelimelerle
yine aşka ve ayrılıklara el sallayarak
yine saklanarak
yasaklanarak
ara ve bul beni…
aldırma rehnedilmişliğine bize kalanın
keder müebbettir sevgili…