Gök Ekin

Barla, Gelincik Dağına otağını kurmuş, dağ sularının beslediği ağaçları seyrediyordu. Ağaçların her birini bir kitap gibi eline alıyor, okuyor, okuyordu. 

“Bir ağaçtan neler olur neler; kereste, tahta, odun, direk, sopa, değnek, beşik, kâğıt, kalem, ağaç çivisi…” diyor; kalemle, kâğıtla, ağaçları okuya okuya yontuyordu.

Yontulan her ağacın içinden ağaç çivisi şeklinde oklar çıkıyordu. Zamanla her ağaç ok şeklini alıyordu. Bu girdinin devamını oku →

İnsan tek şeyi sever. Aşk çok boyutludur ve derin düşündürür insanı. İnsan aşkta ayrıntıya karşı duyarlıdır. Sığlıkta sınırsız.

Aşk.

Aşk varlığın ağaçla konuşmasıdır. Aşk çağlarca büyüyen bir ağacın terkisinde yüzyıllarca uyuyan bir varlıktır…

Aşk bu seslerle uyandığında gözüne ilk önce ilişen bir meyveydi. Ruh ve ten çekmesi.

Sonra… Sonra elma aşkı. Elma nargilesi ile afyonlanmak Emirdağ’da. Bu girdinin devamını oku →