Gök Ekin

Görüntülediğiniz Dizin: Baba.

ve burada
bir güzel
susalım artık

Siluet döndü ağır ağır. Palyaçonun müstehzi bakışlarıyla titredi yine. Gözlerini yumdu sıkıntıyla. “Baba!” Karanlığı delen sesi tanıdı; gözlerini açtı, inanamadı; karşısında duran oğluydu. Elindeki arabayı palyaçoya doğru, küçücük yüzünden beklenmeyecek bir öfkeyle savurdu.

Biraz eğilsem de “üzülme! ben hala salmış değilim okyanusa al kanlarımı. muhafazasındayım kıyamete dek!” dediğini işitebilsem… ferahlasam, sevinsem… eksilse boğazıma düğümlenmiş şu sitem…

Söken şafağı ağaran saçıyla diken anaların
hani nerdedir yitik ve yorgun elleri?
Kara tanklar toprağa katarken isimsiz bebeleri,
ölüme and içer mi hevasını tınlayan baba dilleri?

baba ayakkabılı nice çocuk gölgesi
mor paltolu hıçkırıklarıyla
gökyüzüne sessizce göç etti

Bir çiğ düştü yanağıma
Bir de babam öperdi beni böyle..

baba hiç döner şakaklara yamanan avuçların anlamı
zırhında mızraklarla akşam sofrasında hançer bakışlara
anne bilmez

hadi, 364 gün 6 saat hatrına
orada, nasılsın babacığım?