At bize ne anlattı ölümüyle birlikte?
Ya da biz bir şey anladık mı atın ölmesinden?
Niye yalnızdı ölürken ve neden
Yüzünde hiç korku belirmedi?
Mustafa uyandı. Üstündeki çulu attı. Aşk göğüsleri yeni tomurcuklanmış kadınların göz izleri gibi ağaçta tomurcuk açtı. Tomurcuğun, eşyanın en yoğun hali olduğunu fark etti. Sabrına hakim olamadı. Hızla giden trenin vagonunun penceresinden elini uzatarak çiçekler
kuyuya indiğimde
kana bürüyerek çok’dolaşık gökgölgesini
muhtelif atlar ihtişamla
taylıyordu
Bütün kaleleri yıkılmış sefil bir şehir şimdi, suskun atların paramparça yürekleri… bulutların dizlerine kim döker ki artık perçemini ?
Son Yorumlar