Gök Ekin

Sevebilmezdi gözleriyle, elleriyle görmeden
Sarılabilmezdi, yalın bir uğultu
Duyardım soluk borusundan
İnce, yorgun bir hastalıktı
Kutsal mıydı göğsünde taşırdı annem

topuklarındaki çatlak karasaban iziydi
bilirdim, vazelinle teskin ederdi çatlamış avuçlarını kadın
usulca küserdi bazen
bazen sessiz sessiz öper gibi bakardı, ayıptı büyükler vardı
biz de vardık ama çocuktuk
sevilesi yüzlerimiz mahrum kalırdı
sevimsiz bir ayıptı sevilmek
o gün bugün bilirim
ayrılık ne demek
sevmek ne demek…

dün sokulup sızlayan genzime
seni düşündüm…
çekinmeden büyümüş olmaktan anne
alınmayacağıma söz vererek ağladığımı görenlerden
kalbimi kalbinle harmutlayarak
severek aklımdan geçen hatıralardaki yüzünü
ellerini öperek…
sana uzak, upuzak evimden, penceremden, içimden, iç çekmelerimden
umutlanarak ölüme dair ve ilk öğrettiğin elif balardan derleyerek
yasin ve fatiha sağarak hafızamdan
seni düşündüm…
beni merak etme anne
iyiyim…