Gök Ekin

peltek dilleri göğe bakan ağzında
ve lanet olmaz ki adamın peltek dilinde
hep çiğnenir ve üşür
yine üzülmez

afgan sen tekrar çile kuşanıp
derin bir ayağı kök salan
tohum değil ama atılan toprağa
ve kupkuru metalik bir sonbaharda
durmadan göğe kök salan
berrak kanıyla tazeleniyorken doğa
uyuyan müjde kasemlerini anıp
öfkeli kök salan toprağa
afgan sen tekrar silah kuşanıp

sarılaşan benizle suya kök salan
mavzerin parmağa ittiği şehvetle
kutsal dirilen yatalak hıncından
durmadan ölü ekilen tarlalarda
ne de güzel canlı direnen
hicran kuşanıp yine afgan
kurağa oturan yıkanınca şenlikli
ve elleri açılan yalnız başına
durmadan Rabb’e kök salan
ah neden hep kan senin benzin?

peltek dilleri göğe bakan adam
yanarsan güzel olursun sen