biz hep aynı, hep ayrı kaldık
biz hep aynı, hep ayrı kalacağız
kalbim kınını kırar
ikiye böler denizi akşam
gözlerim limanları savurur
gözyaşın dökülür saçlarımı ikiye ayırarak
sonra acılı yüreğimin anısı düşer
rüyanın ağlarına
dolaşırım kadırgası batmış deniz dervişi gibi
deniz feneri dediysem, yarısı sen, yarısı ben
rüya sen, düş ben
ki yedi iklimi birleştirdim eğe kemiklerimde ben
uzaklardasın, sözlerin karanfil toplar
aşk çarpıntısı tutar; sallanırsın
dalarsın gül tufanıyla bahçelere
gül tutar her yanım
ayı görünce denizim kasılır
bir çarpıntı da o yaşar
küheylan gibi ikindi üstünde şahlanır
atar eğerini üzerinden, köprü sarsılır
iskele yaralanır, göğsüm sağılır
şadırvanda su tınısı, camide kani karaca
burgulu şerefelerde yeşil kandil üzümleri
suya, sese ve kandile tutarım cümlemi
zikir mermerleri sarsar, çiniler salınır
minareye doğru koşan sesimde adın kalır
şimdi kıyıları hangi teknelerle kırılmış bir rıhtımım ben
hangi yamağın sürgüsüyle sürüldü rüyalarım
sakalar geçiyor gözlerimin kıyısından
ben şıra mı, nar suyu mu satarım
saçlarına sokulsam kuşatılırım bunu geç öğrendim
rüyamda seni görsem yıkarsın beni şiirlerle
hayalinle sözleşsem yakazalar için
gözlerim ah gözlerim kamaşır bunu ne geç öğrendim
siyah gözlerin aydınlatırsa gözlerimin karanlığını
ya ben nasıl gezerim sisli forsalarımla bu sularda
bu çakıl senin gülünün yaprağı olsun dedim
bu taş seni içime sürgüleyen yüreğim
kan taşı sürdüm kanayan yaralarıma
eriyeyim bu kan durduranla
sana döneyim dedim
gün ayrımında köprüde bir kaya doğrandı
taş taş sular ufalandı
taş seni kuş edip yollasam suya
deniz taşsa göğsüme dokunsa
gece ay kesildi ortasından sızlaya sızlaya
bir yay ayırdı gecemi
müziğiyle şarkı taksimlerimi
içimi gevşettim aryalarla ve sololarla
şarklarımı ve şarkılarımı çıkardım gölgelerden
denizin yaslı sütünü aldırdım da kumundan
denizden sıktım tuzunu
emzirdim bir çok derya kuzusunu
hasır örttüm üzerime şiirlerin sonunda hırka yerine
benimle beraber olduklarını sonradan gördüklerimle
bunlar benim beytimdir, bu uzun yıldız hırka, bu gök aba
bulut çözülsün aşkından, uzansın şöyle denizin kıyısına
ay aşkından birleşti, kırılmam artık ben böyle
parmakların elif gibi yarsa yüreğimi, ayrılmam artık ben böyle
Şair, öykücü, yazar. 1 Aralık 1974, Balıkesir doğumlu. İlk ve ortaokulu Balıkesir’de, liseyi Kırklareli’nde bitirdi. Gazi Üniversitesi İşletme Bölümü mezunu (2001). Bir süre radyo programcılığı yaptı. Daha sonra yerleştiği İstanbul’da bir kamu kuruluşunda memur olarak çalıştı.
Yazı hayatına 1993 yılında Yeni Asya gazetesinde başladı. İlk şiiri “Hüreyre” (Eylül 1998) ve ilk öyküsü “Sidre ve Cam”, Yedi İklim dergisinde yayımlandı. Daha çok öykü üzerinde yoğunlaştı. Deneme ve makaleleri; Zaman, Milli Gazete, Yeni Asya, Akit gazetelerinde, öykü ve şiirleri ise Yedi İklim, Dergâh, Kırklar, Okuntu, Polemik, Edebi Pankart, Şahdamar, Yağmur, Elif, Edebiyat Otağı, Yeni Dergi, Kelime ve Aryaevi dergilerinde yayımlandı. Karakalem, KitapHaber, Kitap Postası dergileri ile Kitap Zamanı’nda eleştiri yazıları yayımladı. Karakalem.net sitesinde haftalık yazılar yazdı. Kelime ve Aryaevi dergilerinin editörlüğünü yaptı. Öykülerini, Sana Aşktan Soruyorlar (2002) ve Aşktan Öte Bir Yol (2006) adlı kitaplarında topladı. Yağmur Dergisinin 2007 yılında düzenlediği hikaye yarışmasında “Çakı, Kuş ve Mum” adlı hikayesi ile 3. oldu.
“Mustafa Oral, aşk’ın haber’in kaynağı olduğunu anlattığı kitabında, bizi bu ilahi gerçeğin çevresinde, yüreğinde, kıyısız bucaksız ikliminde dolaştırmaktadır. Şiirsel dili, zengin çağrışımlarla örülü anlatımı, Risale eksenli okumaları, irfani edasıyla Oral, ‘sana ruhtan soruyorlar’ emrindeki ruh’u aşkla özdeşleştirir.” (Sadık Yalsızuçanlar)
“Mustafa Oral bir yandan ucu geleneğe çıkan bir öykü tarzının izleğini takip ederken, bir yandan da klasik öykünün imkanlarından yararlanarak kıssa öykü tarzını yokluyor. Öykü dünyasında karşılaştığımız öykülerden farklı olarak değişik biçimleri, biçemleri ve tematik yapıları deniyor. Zaman zaman mısraa benzer tek cümleli paragraflar, noktalama işaretleri kullanılmayan cümleler, sayfanın genel görüntüsü içinde fotoğrafik disiplinler sunan biçimler kullanıyor. Felsefeden tarihe, sinemadan fotoğrafa, mektuptan şiire kadar bilim ve sanatın bazı dallarının tekniklerinden yararlanarak öyküsünü oluşturmaya çalışıyor.” (Yusuf Tosun).
HAKKINDA: E. Eren Yılmaz (Millî Gazete 09.12.2002), Yusuf Tosun (Yedi İklim, Ocak 2003), Cahit Külekçi (Hece, 2003), Yusuf Tosun (Milli Gazete 01.11.2006). Selçuk Küpçük (Milli Gazete 11.01.2007- Röportaj)
Son Yorumlar