Şoför Lemi

0

Kocaeli Üniversitesine ait bir telefon santralinde çayları yudumladığımız neşeli ortamda, neşeler iyice arttığı bir anda, karşımda oturan iki santralciden genç olanı,

“Lemi’yi tanıyor musun?” diye sordu…

“Şöför Lemi mi?” dedim…

“Evet abi” dedi…

Duymuştum… Eşi benim çalıştığım kampüste çalışmıştı geçmişte… Zavallı kadın gözyaşları içerisinde kalır, Lemi’nin kendisine nasıl zulmettiğini, iki çocuğuyla başbaşa nasıl yalnız kaldığını anlatırdı… Gerçi memurlarla aramızda geçen muhabbet ortamlarında hep kısa kısa ismi geçer, onu anlatanlar nedense manalı manalı gülerlerdi, ben neden güldüklerini pek merak etmezdim… Onların neden güldüğünü öğrenmek, bugüne nasip olacaktı galiba…

“Sen nerden tanıyorsun Lemi’yi?” dedim…

“Ben onla aynı M.Y.O.’ da çalıştım abi” dedi, yarı bitirim mizaçlı santralci ve devam etti :

“Abi Lemi bi taneydi ya… Görsen birşeye benzetmezsin. Fare gibi birşeydi. Çirkin mi çirkin… Ama o biçim manitalar düşürürdü… Şaşırıp kalırdık. Hepsine de ‘bekarım’ der, aynı anda pekçok kişiyle takılırdı… Çalıştığı mekanda çevirirdi işleri hep… O biçim de üçkağıtçıydı… Kayın pederini bile soymuş!”

“Nasıl, o kadar da değil!” dedim.

“Sen ne diyon abi!” dedi… “Bildiğin gibi değil. Kendi anlattı. Birgün kayınpederinin evindeyken adamın cüzdanı boşaltmış, sonra kendi pantolonunu ve kayınpederin pantolonunu pencereden dışarı fırlatmış!”

-!….

“Sonra adama ‘Baba eve hırsız girdi galiba, benim paralar da gitmiş!’ demiş…

Güldüm ama güldüğüme utandım. Santralci anlatmaya devam etti

“Bana da diyordu, ‘oğlum uyanık ol, gel bana takıl’ diye… Ama ben takılmadım.”

- “Eşinden ve çocuğundan bu yüzden ayrıldı demek”dedim.

“Evet abi, dolandırmadığı adam yoktu ki… Herkes onu arıyordu, gizlenmek için bize de yalan söyletirdi.”

“Şimdi nerde Lemi?” dedim…

“Abi Kıbrısa kaçmış, Rum kesimine, oranın vatandaşı olmuş !…”

Kıbrıs’a kaçtığını ben de duymuştum ama işin bu kısmı, Rum Kesimi tarafı, beni hayretler içerisinde bıraktı…Kendi kendime şöyle düşündüm; “karısını aldatan vatanını da aldatır”

“Yakışmış… Böyle bir hikayenin sonuna iyi gitti” dedim… Ben bunu yazayım

-”Yaz abi” dediler, “İBRET OLSUN”

Yazar Hakkında

A. Reşit Ekşi

A. Reşit Ekşi

Resmi kayıtlara göre 10.10.1971 de Üsküdar'da doğmuşum. Halen yaşıyorum. 1990 dan beri mizah üzerine yazmaya çalışıyorum. İlk yazdığım hikayelerde dostlarım yazıya güleceğine nedense bana gülüyorlardı, sonraları aramız bayağı düzeldi! Ustura mizah dergisinin kapanmasında dolaylı etkilerim oldu.İstanbul Üniversitesi Türkoloji 90 giriş, 92 terkleri arasındayım. | Yorumları

Yorum Ekleyin