Gök Ekin

Güney Kore Bonghwa’da Kyungsang’ın kuzeyinde bir taşra köyünde dünyaya gelen yönetmen Kim Ki Duk geçen yıl Antalya film festivalinde de gösterilen Rüya: Dream- Sevgi Kelebeği ile sanatın imkanlarının hayatın bir rüyadan, düşten ibaret olduğunu anlatmak için yeter güce sahip olup olmadığını sorgulamak bakımdan dikkat çekicidir.

Zıtlıkların ironik akışı içinde kurguladığı düş sahnesinde seyr-i endam eden kahramanlar, normallik anormallik arasında salınırlar. Hiç sinema eğitimi almamış olduğunu ve hayat hikayesindeki Fransa ya gidiş öyküsünü düşünecek olursak, hayallerinin peşini bir tek bilet parasıyla kovaladığını da görürüz. Bir süre askeriyede de çalıştığını eklediğimizde film kariyeri bakımından diğer yönetmenlerle nasıl bir farklılık içinde olduğunu daha iyi anlarız. Bu girdinin devamını oku →

Filmi izledikten sonra aklıma ilk gelenlerden biri “Papalagi: Göğü Delen Adam” oldu. Scheuermann’in Samoa reisinin dilinden “beyaz adamı” anlattığı kitabı. Hikaye değişmiyor anlayacağınız.

Beyaz adam sömürü ve köleleştirme için gelir; “medeni olmayan yer”e medeniyet getirecektir. Ufukta yelkenlisinin direkleri görünür önce. O burnunu, yelkenlisini [ötekini yok etme hazzının geçerli aygıtı, Colomb’un keşif yalanının kanıtı] sokmadan önce gök mavisidir tek şey başımızın üstünde. Direkler delerek gelir ufku, derken geminin burnu görünür. Varlığın onlara verdikleriyle fazlasıyla mutlu olan, hayatlarını huzurla sürdüren, her türlü iyiliğin ve güzelliğin kol gezdiği, kötünün ve hatanın da bu anlayışla göğüslendiği, tüm varlıkla dostluk içinde yaşayan topluluğun toprağına namahremin ayakları değmiştir. Bu girdinin devamını oku →