Gök Ekin

yağmurlar sinmiş saçlarımla
alındım aşkolsun yağmurlara

Tanrım
hamdolsun sancılarıma

söndürün kinden ışıklarını şehrin
karanlığım yeter ona

ardına kadar kapalı yüzler
üzgünüm eşyalar var aramızda

rüzgarların taklidinde ruhum
kapandım yazıklar olsun odalara

üstünden atlamaya çalışıyorum
ayağıma takılıyor dünya

bir sır ölümün arka kapağıyım ben
sevdim ve bulandım yağmurlara

bahar ve sen aynı karedesiniz
yalnızlık süsü verilmiş odalara

ağaçlar tutup dağı
eteklerinden kapanmışlar toprağa

hüzünsel bir düzlemde
yol açıyoruz ağlamalara

sensizlik yanaşıyor limanlarıma
albatrosun gözleri tavanda