Gök Ekin
Dağ kavi, iklim sarp, çarıklar delerim
Şiir: Yolda
Pazartesi, Şubat 25, 2008, 16:14
Gençtim
Onaltı yaşında
Kavak yelleri başımda
Bir gün
Başım yastıkta
Aktı kelimeler
“Şiir” bu dedim.
Sığmadım ovaya
Şehre indim.
İsyan doldu kelimeler
Marş söyledim
“Şiir” bu dedim.
Kan tutuştu
Nasılsa?
Kontrolden çıktı
Kelimeler fora.
Bir gök dolusu kuş uçurdum
Memleketin
Bir ucundan bir ucuna
“Şiir” bu dedim.
Yaş büyüdükçe
Küçüldüm
Yaşam karşısında
Sesini yitirdi kelimeler
Aczi bildim
“Şiir” bu dedim.
Sessizlik hal oldu
Sır arandım ayrık vadilerde
Yankısı kalbe döndü
Sığdım kendime
Ses de bir artık
Sessizlik de.
Şimdi şiir benim
Gerisi Allah Kerim.
Serpil Özçeşmeci
1969’da Ömer Seyfettin’in memleketi Gönen’de [Balıkesir] doğdu. M.Ü. Uluslararası İlişkiler Bölümü’nü bitirdi. Burada arkadaşlarıyla birlikte 4. Boyut isimli bir “kültür, iletişim ve sanat” dergisi yayımaladılar. Hâlen İngilizce öğretmenliği yapıyor. Şiir, çeviri ve yazıları 4. Boyut, Hizmet, Vivo, Dergibi, Mizan ve Zinhar’da yayımlandı. | Yorumları“Şiir: Yolda” başlıklı yazıya ait 3 yorum var
Görüşünüz
E Posta Aboneliği
Yeni yazı eklendiğinde haberdar olmak istiyorum:
-
Ben Dirimle Doğrulurken
-
Dili Faldır Aşkın Ey Taş!
-
Susun! Konuşma başlıyor
Yunus Nadir Eraslan | Pazartesi, Şubat 25, 2008, 18:17
Şairin hallerini bir şairden dinlemek ne güzel… Hele şu dizeler…
/Sessizlik hal oldu
Sır arandım ayrık vadilerde
Yankısı kalbe döndü
Sığdım kendime
Ses de bir artık
Sessizlik de./
Hoş geldiniz diyeyim. Bereketle…
Hüseyin Cahid Doğan | Pazartesi, Şubat 25, 2008, 19:38
“Şiir bu!” dedim.
Ayşe Cevahir | Perşembe, Şubat 28, 2008, 7:48
Yaş büyüdükçe
Küçüldüm
Yaşam karşısında
Sesini yitirdi kelimeler
Aczi bildim
*
dilinize sağlık sevgili şair.. Heidi’ yi görmek ne güzel..