Gök Ekin
Dağ kavi, iklim sarp, çarıklar delerim
Sanrı XXVIII-Düğün
Pazar, Temmuz 20, 2008, 17:15
İnsanlar
Kargacık burgacık
Ayakları büyük
Kınalı ellere kan bulaşmış
Kaburgaların gıcırtısından
Beyaz tarla gelincik olmuş
Gelin ölmüş at üstünde.
Balatları okuyacak koca adam
Yıkıldın olduğu yerde
Kuruttu ateşin çamurları
Ama nafile
Başın gökte
Bir anıttan öteye geçemedin.
Kerime Aslı
Sosyal bilimler alanında doktora, bir dergide editörlük yapıyor, bir kurumda çalışıyor. Varlığı ile kalemi ters korelasyon içinde. Zamanın kutsiyetini kabul ediyor, kalıplara sıkıştırılmasını reddediyor. | Yorumları“Sanrı XXVIII-Düğün” başlıklı yazıya ait bir yorum var
Görüşünüz
E Posta Aboneliği
Yeni yazı eklendiğinde haberdar olmak istiyorum:
-
Ben Dirimle Doğrulurken
-
Dili Faldır Aşkın Ey Taş!
-
Susun! Konuşma başlıyor
Yavuz Başak | Pazartesi, Temmuz 21, 2008, 21:02
Sanki hikaye içinde can bulan bir şair var. Balatlar okuyan…
Bu durumda, gördüğünü resmeden ressamın beyaz tarla tasvirine insanı gelincik gibi koymakta var, insan renkli bir dokuya kına yakmakta. Yanınca Adem oluyor balçık; anıtlaşıyor.
Yinede yerde ayakları.
Düğün başlığı ölüm teması var diye bahse tutuşuyor…
Kaleme sağlık bahsi kaybetsekte.