Başlığın yazının kapısı olduğuna dair genel geçer kabulü iş bu yazının takip edilecek olan algısına eklemlemek isteseydik, mumaileyh başlığın bünyesinde barınan kelimelerin içinde mutlaka ama mutlaka uyuşturucu ve/veya buzdolabı sözcü-ğü/~kleri de olurdu. Buzdolabını tasnif dışı tutarsak, uyuşturucu sözcüğünün kapılık yapacağı muhtemel metinlere marjinal bir hava katması, “beni oku” işlevinin tamamına yakınını üstlenmesi ve doğallıkla okur sayısını arttırması kabil-i mümkün. Gelgelelim usta yönetmen Darren Aronofsky (The Fountain-2006, Below-2002, Pi-1998)′in arkasında sınırlı ve fakat sağlam bir hayran kitlesi oluşturan 2000 yapımı kült filmi için seçtiği serlevha, gerek yapımın felsefesi ve gerekse söz konusu metne giriş için gerekli olan “albenili kapıyı” karşılamak zaviyesinden herhangi bir güçlük çekmesi ihtimal dışında kalıyor.

Film, aynı eksende verilen ana-oğulun birbirinden konu olarak bağımsız, şekil olarak bağımlı iki hikâye üzerinden ve iki oyuncuya da sürekli kilo kaybı yaşatarak kurgulanıyor. Bir yanda Sara Goldfarb (Ellen Burstyn) kendisiyle buzdolabı arasında bir kırmızı elbise hatrına ölümcül bir uçurum açarken, beri tarafta oğlu Harry Godfarb (Jared Leto) bir damla crack uğruna onursuzluk batağına saplanıp kırılan kolunu yen içinde tutmayı başaramıyor.

Karakterleri yansıtmak için dramatik objelere sıklıkla başvuran yönetmen, sadece Sara Godfarb’ın uğruna türlü çilelere katlandığı Kırmızı Elbise’sini yansıtabilmek adına film boyunca sadece iki kere kırmızı rengini kullanmış.

Film geçişler bakımından da oldukça zengin. Ortalama bir yapımın yaklaşık üç katı kadar fazla geçiş barındıran filmin özellikle uyuşturucu sekansları oldukça etkili. Filmin resmi web sitesi de filmin yapısına uygun olarak tasarlanmış ve tıpkı film gibi “We got a winner” çığlıklarıyla açılıyor.

Genelde böylesi bir filmin fazlasıyla toplumsal mesajla yüklü olduğunu düşünsek de, Bir Rüya İçin Ağıt ne insanları uyuşturucudan nefret ettirecek ne de diyetisyenlerin ekmek kapılarını kapatacak nitelikte. Pi denemesindeki olası en gerçekçi mesajın “Ne kadar asosyal olursan ol bir Pakistanlı mutlaka seni bulur. Ya da daha kötüsü; bir Haham” olduğunu düşünürsek, Bir Rüya İçin Ağıt’da da bundan fazlasını bekleyemeyiz eğer söz konusu olan Aronofsky ise.

Yönetmen filminin marketingini şu sözlerle yapıyor: “Gerçekten, izleyiciye gerçekten şunu söylemek istiyorum. Filme gittiklerinde çok sert bir şey izleyecekler. Bu izlediğiniz sıradan filmlerden biri değil. Eğer filmin çıkışında “Evet iyiydi” veya “Pek iyi değildi” diye düşüneceğiniz bir filme gitmek istiyorsanız lütfen Requiem For A Dream’i izlemeyin.

Sanırım bir kesim filmi çok beğenecek bir kesim ise nefret edecek, ki amacım da buydu. Amacım bir hız treni yapmaktı ama bildiğiniz hız trenlerinden değil, yolun sonunda son sürat bir duvara çarpan hız treni. İnsanlar cehennemde bir yolculuğa çıkacaklar. Eğer bunu görmek istemiyorsanız lütfen Bounce’a gidin.”

Bir Rüya İçin Ağıt’tan bahsediyorsak, elbette filmin filme çok şey katan müziklerine de bir paragraf açmalıyız. Filmin müzikleri, Aronofsky’nin bir önceki denemesi olan Pi’nin de müziklerini yapan Clint Mansell (The Fountain-2006, Suspect Zero-2004, 11:14-2003, Murder by Numbers-2002) tarafından yapılmış. Farklı versiyonlarda denenen Summer Overture’nin şöhreti sadece filmin mevsim geçişlerinde kalmamış, Lord of The Rings Two Towers (Peter Jackson, 2002, New Zelland)’da da kullanılmıştı. Ha keza aynı müzik yer yer birçok televizyon kanalının jeneriklerine de süsledi. Filmin Soundtrack albümünde bulunan Hope Overture, Lux Aeterna gibi parçalar da film henüz gösterimdeyken listelerdeki yerlerini almışlardı.

Geçtiğimiz yıl hayata veda eden Hubert Selby’nin aynı adı taşıyan romanından sinemaya aktarılan Requiem For a Dream, Amerika Birleşik Devletlerinde NC-17 (17 yaş üstü) uyarısıyla gösterime girdi ve sansüre uğrayan bölümlerin kaldırılmaması üzerine “Not Rated” (Tasnif Dışı) protestosuna uğradı. Her ne kadar Kabala öğretisine olan bağlılığını açıklayan 36 yaşındaki yönetmen bu protestoyu filmin sonlarına doğru yer verilen müstehcen sahnelere dayandırsa da, film bütün itibariyle oldukça sert ve rahatsız edici görüntüler barındırıyor.

Filmin oyuncuları arasında aynı filmdeki rolüyle Akademi adayı olan Ellen Burstyn (Divine Secrets of The Ya-2002, The Exorcist-1973), Jared Leto (Lord of War-2005, Alexander-2004, Panic Room-2002, American Psycho-2000, Urban Legends-1998, The Thin Red Line-1997), Jennifer Connelly (Dark Water-2005, The Hulk-2003, A Beatiful Mind-2001), Marlon Wayans (Scary Movie2-2000, Dungeons&Dragons-2000) gibi isimler var.