Bütün hikaye insan soyu kadar
Bitiyor ya göz açıp kapayıncaya
Hani olur a
Rüya görmeye alıştırsak şehirlileri
Bir ırmak yarıverse şehri verevinden
Susamışlar, içseler kanıncaya gün kurtulsa
Ne ki yittiyse vitrinlerde yüzümüzün çizgilerinde
Çocuklar niçin kundaklarda bilen var mı?
Kanadı kırık kuşlar gibi kaldık balkonlarda.
Bir yaprak hışırdaması gibi ömür
İç sızlatıp bitiveriyor öylece.
Ne önü ne sonu
Tarih: Ağustos - 26 - 2008
Yulun Eke •
Ağustos 26, 2008
153 okuma
3 Yorum
“rüya görmeye alıştırsak şehirleri” en çok ne görürlerdi acaba. bilinçaltlarında da biz mi varız ya da…
kalemine sağlık yulun eke…
Yazı Tarihi Ağustos 26, 2008 at 7:36 am
Teşekkürler.
Yazı Tarihi Ağustos 26, 2008 at 7:59 am
Arada bir, binde bir de olsa şiirinizi okumak ve öylece kalakalmak o kadar güzel ki… Beni içime doğru büktünüz diyeyim. Ne kadar doğru demişsiniz: “Rüya görmeye alıştırsak şehirlileri”. Bereketle usta…
Yazı Tarihi Ağustos 26, 2008 at 6:36 pm
Yorum ekle