Nafile
ne söylesem
sükuttur bundan sonrası…
zamana zahmet
vefaya bir haller olur sevdiğim…
yaş da alır başını
duman gözler de dağını
senden ben
ara taksim geçişteyim…
çift çizgi ütülüyor
gölgemizi
günün hoyrat ısrarı
paçadan iki parmak uzatsak
bu yaşamakların
nafile…
keder izi belli olur.
ah kendimi sen bildiğim…
yangınımın orta yeri ah…
ne söylesem nafile
sükuttur bundan sonrası…










9:07 am | Mayıs 21, 2008
Yakub’un (as) kulbe-i ahzanından damlayan sözler gibi, hüzünlü bir şarkı, duygulu bir ezgi.
“ne söylesem nafile
sükuttur bundan sonrası…”
Tebrikler…