I.
tenhalarda sevgili gül tenhalarda ağla.
arkaik bir devirdir aslında yaşadığımız bu sensiz dünya.
bir uçurumda aç gül,
bir uçurum-sun bana.
heyelanlar yaşıyor kalbim
bir dağ kayıyor ırmağıma
heyelan çokça suskunluğumdur.
bir ülkedir yüreğim iç karışıklar geçiren.
başına buyruk yasalarım var.
olağanüstü hal ilan etmeliyim.
bir darbe gerek bana gül senden yana.
girmesi yasaklanan mayın tarlasına döndü kalbim
yetiş bana.
II.
sen gül taze baharım.
iskeleye yanaşma alıp götürür deniz.
deniz bu alıp götürür seni.
tenhalarda sevgili gül, tenhalarda aç-ağla
dalgakıranlarım yok artık.
mevsimler kalmadı benden yana.
gemilerde uğramaz limanıma.
sen sevgili gül,
kaç kıyısız deniz tükettim
tuzun şifandır bana.
III.
ve sen gökyüzü, taze kuşlarını gönder bana,
ve tünesin saçaklarıma.
sen gül sevgili
gülkurusu mevsimindeyim şimdi.
solmasın artık gözümdeki mavera
her gece rüyalarımda.
IV.
tenhalarda sevgili gül
tenhalarda dua.
hasan hüseyin | Cumartesi, Kasım 29, 2008, 21:56
şiirin içinde fazla noktalar gözüme ilişti dile batan kelimeler naif olmaya çalışan şiire yakışmıyor doğal olarak üzerine biraz eğilmeniz gerekti belki de bu konunun aksi halde yağ gibi kayan bi şiir
buhurdandan yükselen ve gönüllere ulaşan bir koku aslında fakat bazen şiir öyle kalabiliyor şair bırakıyor şiiri bazı ekler gereksiz mayın tarlasnı deyin girilmesi yasak kısmını atın abicim bu eleştirileri şiir sevdiğim için yapıyorum yanlış anlaşılmasın birde
selametle…