Kunduram eskise de artık Milan
kapanmıyor o yaralar
yeterli mi değilim bilerek
Yavaşlık olabilir belki aradığım
Ama bu da bana yetmeyecek.
Ne sanıp kendimi ben hiç şaşıp kalmadım
Ve dönmedim bunca yıldır hangi sebep
Bir köşeye çekilmek gibi mi sandım
Acaba içe dönmek
Ben özden ben ören ne de gül yetiştiren
Ben hiç adam olmadım ne de gül yetiştiren
Baktım anlamak için dersim tarih
Baktım anlamak için bilim gelecek
Hangi köşesinden tuttum ki
Elimde kaldı hep acaba demek.
Tutkuya değer mi dedim,
Değer dedim
Hıza hiç değer vermeden
Geçtim gök ekinlerin arasından serâzâd
Geçtim kini kimsesi olmayanların yanından
İşin fürûatına baktım
Altına üstüne iyice baktım
Suratında meymenet var mı diye baktım.
Ve bana da, dönerek bakmanı diledim.
Baktığında, bütün fiil çekimlerimi Arapça sanma
Çünkü anlatamayacak hiçbir cümle
Formüle bir eklendiğinde bile
Bozulmayacak gramerler biliyorum.



1 Yorum
“nice kunduralar eskise de
bi türlü kapanmayan o yaraları
anlatamayacak hiçbir cümle ..”
olmayan’a ,Milan’a bir mektup daha … umut ve dua…
Yazı Tarihi Aralık 26, 2007 at 2:00 pm
Yorum ekle