Fikriye Karaman •
Temmuz 21, 2006
209 izlenim
menekşe kokulu kelimeleri,
usulca koy ölümün ahşap raflarına;
ki kimsenin farketmediği bir anda
bozulup gitmesin hayatın iğdiş yanlarıyla…
Hiç hoş görülmedik Hiç çocuktur, gençtir denmedi Yetimlik mi idi bizi büyüten... Tamamı »
1. Mescitler ne çok ağlıyor Gündoğumlarından önce Pencerelerinde güvercinler Ne kadar çok sana benziyor. 2. Sonra... Tamamı »
Bütün hikaye insan soyu kadar Bitiyor ya göz açıp kapayıncaya Hani olur a Rüya görmeye alıştırsak şehirlileri Bir... Tamamı »
Senin şehrinden geçtim,koptu damar,iptal edildi yaşamak şarkısı Bu benim yorgunluğumdur... Tamamı »
Alnıma yazılı bu çizgiden özür dilerim Ellerimden, yangın yerinden Özür dilerim gökyüzünden, senden Güvercin... Tamamı »
2:50 am | Temmuz 21, 2006
iyi bir tavsiye var dörtlükte AMA ;
ölümün ahşap raflarına usulca koyacak menekşe kokulu kelimeler nerde…
hangimizin ruh ceketinin en iç cebinde…
2:51 am | Temmuz 22, 2006
ölüm, şairlerin ortak imgesidir. Ki sonsuzluğa söylenen şarkının adıdır ölüm…
2:51 am | Temmuz 23, 2006
evet…ölüm,ortak imgemiz…
yaratılmışlar olarak hep bir ağızdan söyleyegeldiğimiz biricik bestemiz…