havvanın elindeki elma mıdır
uyuttu pamuk prensesi
bir prens beyaz atında telaşlı
ağustos böceğinden soruyor cüceleri
cüceler terk edimiş ormanda
karga yemiş yoldaki işaretleri
pamuk prenses pastadan bir evde
uyansa arabaya dönecek balkabağı
gece yarısına çok var
çok yok arasında karıncayla tavşanın
kaplumbağa nasıl emektar.
bulur mu dersiniz oduncunun çocukları
ayakkabısını düşüren prensesi
merhamet eder mi kaplumbağanın kalbi
kapısına yeniden gelse ağustos böceği
prens öpse tavşanı uyanır mı uykusundan
kazanır mı yarışmayı.
işte karıştı yine masallarım
hala elma yüzünden uyudu sanıyorum prenses
anladım
aklım çocuk olup
her yalana düşecek
oysa annem olsa şimdi
masallar düzelecek.
1981 istanbul. çalışıyor kızını özlüyor umut ediyor dua ediyor gayret ediyor… kekeme bir şairin artığını taşıyor…
“oysa annem olsa şimdi / masallar düzelecek” finali çok aforizmik olmuş. çok hoşuma gitti. tek başına bile bu iki satır, şiiri kotarmaya yeterdi bence. tebrik ediyorum Ahmet Kanar
Şair bu işte. Yeri gelince baştan aşağı çocuk olabiliyor. Yeri gelmişken tüm masalların kaynağı annelere saygıyla…
teşekkür ediyorum. siteye bu ara pek giremiyorum. şiir sizinle güzel… hürmetler…
ilk kez bu siteye girdim..tesadüf oldu ama iyi oldu….güzel bi masal şiiri.. harikalar diyarı.. teşekkürler..
Sen her vakit güzeldin ve öyle kalacaksın. Bırak kamçılasın hasret…. Şairler hasretle büyür…