Gök Ekin

Kızkulesi’ndeki Denizkızı
/
bu limana uzaklardan selam veren bir çok gemi geçti de buralardan
bu yakınlardan senden ırak yıllar hiç geçmedi, hiç geçmeyecek sanki
/
sen Afyon yöresine ait bir şiirle giriş yapıyorsun aşka
denizin göğsünden padişah pulları derleyerek
ellerin binlerce yıl ayın alazından geçmiş sanki
sanki buğulu bir gümüş dağıtıyor yakamozlara
tarlalara saçılan çiğ buğday misali

kirpiklerin kılıcını çekmiş de mesnevi okuyan bir levendi biçiyor
yeşillendiğinde seni sarı renklere devşirecek göklerinden
geliyorsun parmaklarının geldiğini söylediği yerlerden

gözlerim, ah bu ağlamaklı gözlerim,
göremiyor, göremiyor senin nerelerden geldiğini
çadır gibi akasyaları örten, denizi öpen ellerinin coşkusundan
sonra işaretler, renkler, sözler, cüzler kitabı parmaklarından
göremiyor, deryaya yüzük gibi dizdiğin kadırgalara bakarken

sevdan sayrılı bir savaş aslında deniz yangınlarında
denizin sayfalarında saçlarının donanması göveriyor bir baksana
bir baksana takvimdeki şu ağrıyan denize
bir baksana bin beş yüz otuz sekize, ki bin dokuz yüz doksan sekize
deniz kızı ilerliyor kız kulesine, işte Preveze
ben ne bir korsanım, ne bir forsa, ne de Barbaros Hayrettin Paşa, bir baksana