January 10, 2009, 2:52

Kış haikuları

Anahtar kelime:
Çarşamba, Aralık 14, 2005, 6:00
Dizin: Haiku | 5 Yorum | 932 okuma

Uzun bir yolu
Bana bırakın,
Uyuyan dağlar.
Iwaki Tsutsuji (1881-1971)

Hüzünlü bir sessizlikle,
Taşa güneşin vurduğu
Kurumuş ova.
Buson (1716-1783)

Rüzgar işte
Yanımda endişeli,
Yorganın arasından geçen.
Shouha (1727-1771)

Çarçabuk,
Kim eve kapanmış ki
İnce bir duman.
İssa (1763-1827)

Kar seyri,
Bir ağız dolusu içkinin de olduğu
Kutlama sanki.
İida Dakotsu (1885-1962)

Erken açan erik,
Birikmiş karın arkasından
Gecelerin sisi işte.
Masuda Tatsuu (1874-1934)

Kış ayazında kokarak,
Beni takip eden
Mevsimsiz açan çiçek.
Matsuo Basho

Büyük bir aşkla,
Güneşi kucaklayan bahçenin
Dökülmüş yaprakları.
Ritou (1681-1755)

Tepenin,
Nergis rüzgarı ortasında
Doruklarındaki kar’ı parlıyor.
Sawaki Kinichi (1907-1997)

Nergise dokunamayan
Bulutun
Yüksekliği işte.
Masaoka Shiki

Arkadan,
İlk kar yağabiliyor
Şehrin gecesine.
Maeda Fura (1886-1954)

İçkinin etkisi,
Sonunda uyuyabildiğim
Gece kar’ı işte.
Matsuo Basho (1644-1694)

Bir dalla diğerinin
Arası uzak,
Şemsiyemdeki kar.
Arashiyama

Sayfalar: 1 2

Yorum yazabilir, veya kaynak gösterebilirsiniz.

“Kış haikuları” başlıklı yazıya ait 5 yorum var

  1. Ali Ömer Akbulut | Çarşamba, Aralık 14, 2005, 6:00

    abiler bu haikucu abilerimizde ben böyle esrik bir hal var sanıyorum. yani önemli tecrübelerin sonrasında geliyor gibi bu haikular. irfani bir tarafı kesinlikle var bence. yani “mistik” keşifler gibi bunlar. Bengisu keşke bu süreçlerle ilgili bize bir şeyler yazabilse. ya da sizler söyleseniz fikirlerinizi. nedir bu haikuların aslı esası? nedir bu ademlere böyle (Derrida abimizin ifadesiyle eksiltili) eksiltili ve dahi hikmetli sözler söyleten. bu hakkaten şiirin ne yanına düşer usta. ve dahi bizde haiku taklitçiliği ne yana düşer? haiku’ya benzer ya da öte bir şiir tecrübemiz var mıdır?

  2. Hüseyin Cahid Doğan | Çarşamba, Aralık 14, 2005, 6:01

    Oruç Oruoba ve/veya Sunay Akın gibi isimleri şiir tecrübesine katarsak evet böyle bir şiir tecrübemiz var demeliyim. Ancak daha çok Japonların ya da Japon kültürüyle hemhal olanlara hitap eden bir tür. Diyelim ki Türklerdeki mani geleneğiyle benzeşiyor bu noktada.

    Haiku yazmak, en önemli Haiku üstâdlarından sayılan Basho’ya göre oldukça zor bir iş. Bunu uzun uzadıya, türlü türlü örnekler vererek ispatlamaya çalışıyor haikulayan.

    Bizce lirizmin zirve yaptığı örneklerdir bunlar…

    Sanırım esrik benzetmesi oldukça yerli bir tespit. Çok kısa bir zamanda çok kısa bir esin vetiresi yaşıyor bir ya da bir kaç haiku dizgesi oluşmak için. Ancak temeli yahut payandası uzun yıllar ve uzun deneyimler gerektiriyor Haiku şairlerine göre…

    Üst paragrafla ilgili Kübik bir hikâye anlatalım bir de:
    “Picasso yemek yemek için bir lokantaya gider günün birinde. Lokanta sahibi Picasso’yu görünce ondan kendisi için bir resim çizmesini rica eder ücreti mukabilince. Pablo kısa zamanda bir şeyler karalar ve Lokanta sahibine uzatırken de ekler:
    - 100 Peso (Miktarı sallıyorum)
    - Aman Efendim, 10 saniyelik bir iş için bu denli para istenir mi?
    - Evet 10 saniye artı kırk yıl.”

  3. Emre Şimşek | Salı, Aralık 25, 2007, 10:28

    “Nergise dokunamayan
    Bulutun
    Yüksekliği işte…”

    gayrı bu söz cebimde taşıyacaklarımdan…

  4. Gök Ekin yayınları | Cuma, Şubat 8, 2008, 7:15

    [...] yazarlarından Bengisu Özsoy tarafından Japonca’dan dilimize kazandırılan Kış Haikuları adlı çalışma, Ali Ömer Akbulut tarafından kitap haline [...]

  5. KARAMAN | Cumartesi, Kasım 8, 2008, 7:42

    MUM VE GECE

    En çok mum yakan
    Yaşatmaya sevgiyi
    Gece gökyüzü

    Işıl ışıldır
    Yüreği karanlığın
    Damıt gündüzü

    Vaatle örer
    Bir uzak kavuşmaya
    Kanayan özü

    Dumanlar tüter
    Yaralı duygulardan
    Söndürün közü

    Akıbet yokluk
    Sağ var olmak isteyen
    Ahmak yüzsüzü.

    07.11.06

Görüşünüz