Gök Ekin

tuttursam uçlarından, boyu boyuna
nasıl da kederli yüzü sarının
nasıl da benzi atmış…
kalabalıktan süzülüp bana kalan
bu sıcak, bu leylak yağmuru
sende sonu gelen hıçkırık,
bende etekleri zil çalan kahkaha
tuttursam tam gelecek birbirine
ağzını bıçak açmıyor firakın
her nefesi bir dehlizi açıyor
başını kaldırmaktan utanıyor neşe
zehirden bir cemreyi bölüyor ikiye
beyazı çok yorgunluğunda telaş
bu telli pullu haykıran sevinç
kanı çekilmiş acının sabahı
yaslanıyor birbirine beyazla sarı
nasıl bir merhem bu leylak yağmuru
narin dengedeki cılız ses
beyazın yanında buharlaşan
bu kederdeki son renk..