nereden başlasındı şimdi değil mi
adını son aşk denemesinin de altına yazamayan bir adam.
nereden bilsindi
gözlerini gökyüzüne hiç çevirememiş
yoksul bir çocuğu gözlerinden öpememiş
aslında sevgililerini bile yeterince sevememiş bu adam
nereden bilsindi şimdi
dağların ansızın yeşerebileceğinin de
tanrı katında mümkün olduğunu…
inanmak yetecekti oysa
bir gülün bir ırmağa düşmesinde
bülbülün bahtı için de bir şeyler olduğuna.
1981 istanbul. çalışıyor kızını özlüyor umut ediyor dua ediyor gayret ediyor… kekeme bir şairin artığını taşıyor…
Evet inanmak yetecek…inanmak; bir gül bir ırmağa düşünce bülbülün bahtına da bizim bahtımıza da düşen bir şeyler olacağına inanmak. Yüreğinize sağlık.
Kelimeleri verene şükürler olsun önce…
Size bu güzel dizeleri yazdırana…
“anlamak yetecekti oysa,
okunan bir şiirde
aklımıza ve bahtımıza düşenlerin,
hep O’ndan olduğuna…”
Selam ve dua ile…
yabancı bir şarkıyı dinlerken ne dediğini bilmeden uçabiliyorsam göklere bilmekten de öte şeyler varmış sahiden diye iman ediyorum…öyle işte..