Gök Ekin

zahiri okunmuş masaldan
pay için,
kağıdın parlak yüzüne sarılmış
ruhunu istedi çingene

Kanaviçe işleyip yağmuru bekleyelim bulutların kanadında
Ya da Sirkeci’de birdenbire tramvaydan inip martılara simit atalım
Sen en iyisi düş artık buradan ey taş!
Düş ve yarala tinimi!

Şubat doldu mu içim
Kar yağıyor yüzüme
Kara kedileri,
Kızak çeken veletleri
Bırakıyorum

Can olur mu candan ırak?
Geç ağyârı, sen sana bak!..
O yan çıkan nefsi bırak;
İncinsen de incitme sen!..

azur!
konuş benimle
ip eğiren günün kanı çekilmeden
konuş benimle

zakkumlar eriyordu içinde
kızgın, kırmızı…
dört gün titredin
bu müziğin yatağında

en sefil yanında belki
beklenip durdu adam
yağmurdan aldı haberi adam
sağanak bir davet

Fatihin kadar asil bir at,
Surların önünde geçmişi özler.
Ağyardan gelir de kamçı ve tokat
At bile acıyı dostuna kişner.

Yüzüme bakma ne olur
Bak ben de bakmıyorum
Kocaman kalabalıklara saklıyorum kendimi
Kocaman yakalanmalar buluyor beni.

tutuşsun isterim iki çocuk eli gibi
aklımın ermediği kadar mavi bir masalla
ellerimiz
nasılsa bitecek diye telaş etmeden