Gök Ekin

Edebiyatın, bir tür ‘estetik yöneticilik başarısı’na dönüştüğü bu karanlık günlerde ruhumuzu bir kandil gibi ışıtan şiirlerin sahibinı, Türk ve dünya şiirinin bu büyük çılgınını huzurlarınızda muhabbetle selamlıyorum :

Bunca asır ve bunca farka rağmen birlikte arayalım.kalemleri kıralım. Bir daha tek bir satır yazmayalım.ve sadece arayalım.çünkü hattat, aramanın ve bulmanın yolunu öğreneceğime dair inancım var.

“Gel” dememiştir Şahin’e Müjgan ama işte “gelme” de dememiştir. Tercih sunmuştur; tereddüt ve liyakatsizlik acısıyla kendini bulamama girdabı arasındaki tercihi Şahin’e bırakmıştır adeta.

Russia was always notorious for the gap between culture and civilization. Now there is no more culture. No more civilization. The only thing that remains is the gap. The way they see you.

Tanrım! Babalar ve Oğullar’ın görkemi nedir öyle! Adeta bıçağın kemiğe dayanması gibi birşey. Bazarov’un hastalığı nasıl da güçlü anlatılmış, kendimi halsiz düşmüş hissettim ve sanki ondan hastalık kapmışım gibi bir duyguya kapıldım. Ya Bazarov’un sonu? Ya ihtiyarcıklar? Kukşina? Nasıl yaptığını şeytan bilir. Tam anlamıyla dahiyane.

Cahit Zarifoğlu, Yazı Yayıncılık’tan 1976 yılında çıkan İşaret Çocukları adlı ilk kitabına aldığı Su serlevhalı şiirinde “ve raskolnikov müthiş bir iman ağrısı çekmektedir” dizesine yer verir. Şair, şiirinin sonraki yayımlarında dizeyi “ve raskolnikov müthiş bir iman ağrısı çekmektedir” şeklinde değiştirir.

Sordum soruşturdum, kar tutmasın diye böyleymiş. Buralarda ne değişti ne değişmedi tam olarak bilmiyorum.

Körleşme’de belki bir çoğumuz hayatlarımızda ilk defa şunu anlayacağız ki, salt gerçeklik yoktur.