Gök Ekin

Yolculuğum tatlı anıların, damağımda kalmış ayranın lezzetiyle buluşunca bir kavşakta bitiveriyor masal gibi.

Ne kadar cesur ve gözü karaymışım meğer. Ama neye yarar ? Olayların, insanların iç yüzünü görüp hayret halindeyken, kendime hayret eder hale geliyorum.

Perdeyi açsana. Gün ışıyor.

Hadi uyuyalım artık.

Uyandım ağzımda kan tadıyla…
İstasyondayım. Nasıl geldim, neden geldim, nereye gidecektim bilmiyorum. Saçlarından yılan çıkaran Medusa gibiyim, başımda müthiş bir ağrı var ve saçlarımın, uçları baldıranlı oklar gibi beynime saplandığını hissediyorum. Saçlarım sistematik olarak beynimi zehirliyor; Agripina saçlar. Günlerdir tıraş bıçağı değmemiş sakallarımın dipleri hafifçe kaşınıyor. Peronun ortasındaki gotik tarzlı sütunun kirişle buluştuğu noktaya yakın yerinde [...]

Kişisel duraklar buluyorum, uğurlamasın beni kimse.

Bir şekilde sular durulmaktadır içlerimizde. Belki de durulamayacak sular bizi pek de irdelememektedir asıl itibariyle… “Öz eleştiri”lerde kendimizin avukatlığını üstleniyoruzdur çokluk…

Annemde “gölge gibidir düşmanlar” diyor “yanlarına yaklaşma, vurmaya kalkma onlara, sakın sapan da atma; hani duvara vurunca canın nasıl acıyor?

Üzerinde bilmem kaç kilo et , bir iskelet oynuyor. Evet oynuyor, bir sağa sallanıyor bir sola.
Hadi, bir daha salla salla , o yana bu yana.
Yüzünde yüzyıllar öncesinden kalmış eskimiş, iğreti ve fütursuz gülümseyiş. Yanlış mı görüyorum siz söyleyin, belki de yanlıştı bu bir gülümseyiş değildi belki? Çürümüş çenesi kafatasından ayrılmış ve sarkmıştır da ağzı açık [...]

Akşam olduğunu fark etmedim bile. Ablamla ilk telefon konuşmasında O’nu sordum. O’nunki bir kara sevda diyor. Üniversite yıllarında sevmiş kızı.

Pratik ölümler saklı tutuyor tanık tutanaklarını. Betiklere tümceler koşar adım yerleşiyor. Yangından mal kaçıyor, yangına malı kaçırıyor hırsız ruhlu. DİN’lenen bir yürüyüş bağlıyor yeryüzünü ve fakat mal kaçmaya devam ediyor. Kaçan kovalanır mış mış mış!