Gök Ekin

Gözyaşlarım bana ne kadar boş şeylere ağladığımı haykırdı bugün. Neye ağladım bugüne kadar diye düşündüm. Ve anladım ağladıklarım hepsi boşunaymış. Hepsi anlamsızmış. Eyvah!!!

Bunun daha sonraları tek seçeneğim olup kalacağını, çocuk aklımla hiç tahmin edemezdim sanırım. Öyle ya; bir çocuk nasıl bilsin ki; hayatın onu tahta kılıçla yenmenin imkansız olduğu yakışıklı, güzel ve cazip canavarlarla karşılaştıracağını…

eskisi kadar çok da gülmeyeceğim artık ve çabucak ağlamayacağım..! gidiyorum,bir daha geri gelmeyeceğim!

Dünyanın boş debdebesinde,hayatın kulak yırtan çığlıklarında,yaşamın gri kaosunda huzur için yasin suresinin sessizliğine sığınmak… “Çıkmazlardayım” sandığınız dem, inşirah suresi neşesinde gülümsemek…

Bu gün, kirliğin sızma yöntemlerindeki çokluktan daha ilginç bir şey varsa, o da, bir tek yöntemle, bir çok kötülük dalının birden aşılanmaya çalışılmasıdır. Altı üstü şarkıdır dediğimiz şey, “ama evlisin, keşke daha önce gelseydin” gibi şarkı sözleriyle, harama bakmayı, ve dahi başkasına ait olana gönül bağlamayı meşrulaştırmaya çalışırken,

Aşkın mayasında hüzün var. Yüreğe ne idiğünü çekenin bile anlamlandıramadığı, atsan atılmaz, satsan satılmaz ve anlatılmaz bir sızı koyan aşktan, safi mutluluk ummak ne büyük bir gaftır!

Biraz eğilsem de “üzülme! ben hala salmış değilim okyanusa al kanlarımı. muhafazasındayım kıyamete dek!” dediğini işitebilsem… ferahlasam, sevinsem… eksilse boğazıma düğümlenmiş şu sitem…

üreğine sığınabileceğim dostu meczuplar içinde arama gerekliliği korkutmuyor artık beni; zira bir divaneliktir bu yaşananlar…Kabrinden doğrulup şehri seyreden biri varsa ve eğer onun gözleri yalnız uhreviyete, mana alemine ait cevherleri seçebiliyorsa, bomboş, renksiz, sessiz ve nefessiz görür sokakları…55

Bu yüzden küçümsüyorum şairleri; o büyük büyük lafların ardında bir parça gerçeklik olsaydı kelimeler boğazlarını keser, dillerine varamazdı; eminim!

Bilmem kaçıncı demlerini tüketiyor dünya ve insan ile meçhul sonu arasında kalan mesafe bilmem kaç karış… Takvimlerde adı yok bu günün, bahar değil bu gün kış değil, hazan bu gün, yaz değil…