Gök Ekin

Aklığın parıldasın ayda
Ürperen omuzların, yasemin gibi kar beyazı
Ve ateşli nefesinin alevi ısıtsın beni
Salınarak dolaş benimle uzaklarda.

Tanrı Evinde yaşayan bazı yaşlı ruhlar öylesine
Bir korku duydu ki Tanrının İkinci Yaratışta
İnsanın içine bıraktığı çok karanlıktan,

Sevgili perişan, heyhat! Bütün kitapları okudum.
Kaçmak! Oradan kaçmak! Sarhoş kuşları hissediyorum

Şairler, genellikle ölümü büyüleyici bulurlar. Ve şimdi bir psikolog, bir bağlantı önerdi: “Genel olarak yazarlar genç ölür, hatta şairler, daha genç ölür.”

Ten o fikirde değil.
“Küçük bir demir bilye,” diyor,
“Gömmüştük şu ağacın dibine.
Hadi gidip alalım onu.”

Sokak sokak gezerek,
kanaryanın ötüşünü dilenen bir dilenci gördüm.
Bir çöpçü gördüm ben,
Namazda alnını kavun kabuğuna koymuştu.

Herkesin eliyle,
Oluşabilecek
Büyük barış çemberi işte.

İnce bir sis içinde,
Rahibin süpürdüğü
Gölgesi sonbahar yapraklarının.

Benim basiretsizliğim çok fazla umutlu olmaktı.
Benim basiretsizliğim düşüşü görmemekti.
Verdiğim rahatsizlik için cehennemdekilerden af diliyorum.

Bir nebze karanlıktır düşen Titus’a.
Soğana batırılmış suyla vaftizlenir;
Baba gecede yıkayarak korur oğlunu.