Kadir Tanır Şeytan Sarmalı’nda; Kafkaesk bir yoğunlukla hayatın ağırlığı karşısında kuytulara kaçan bir insanı anlatırken, Dostoyevskiyen bir derinlikle de bu insanın ruhuna eğiliyor. Roman bir sarmal ve gerilim içinde akıyor.
Babam tutup muştularımdan beni taze çiçekler gibi koparınca o yeşil minder üstünde... Tamamı »
ademin hayırsız çocuklarından değilim yere tükürmem çiçekleri ezmem new yorku... Tamamı »
erguvan yağdı ve taştı gökyüzü sabırla evinde örümcek misafir bekler mevsim artığı... Tamamı »
-b. a’ ya… Güzellik hangi yana varırsa varsın, Hep senin... Tamamı »
Kırışmış bir çocuk yüzü şiirin soğuk izi Kan ve revan içinde kopmaya hazır boynum Herkes kendi... Tamamı »
