Gök Ekin

istanbul sana söylüyorum! sen bir insan olmalısın ruh ve beden
Gözkapaklarının
Gümüş yolundan geçip
Kalbine döndüm
Halbuki hala bir yerlerde
Kar kapatıyor yolları
Bir rüzgar esiyor Eyüp Sultan’dan
Donuyor cümlelerim
Oysa konuşacak
Ne az şeyim var
Ve rüzgar çılgına dönüyor Eyüp’te
Ellerimi tutup son hızla dönerken
Kelimelerim eylemler gibi
Ve rüzgar Eyüp’te çılgına dönüyor
Geçip içinden
Tüm kuytuların
Rengini renklere bölüyor
Biliyorum ya
‘Yar olmadın kimseye’.
Bana da olmazsın
Yok ben zaten
Öylesine geçiyordum