Gök Ekin

İlkokulun en civcivli zamanı. Birinci sınıf. Beş arkadaş okul çıkışı, yaptığımız sıkı bir futbol maçından sonra kumlara oturmuş söyleşiyoruz çocukça. İçlerinden sadece Yavuz’u hatırlıyorum. O zaman en iyi dostum en çok sırttan vuranım. Biri bir konu atmış ortaya. Paslaşmalar halinde konuşuyoruz. Hangi densizin ağzından düştü bilmiyorum.

- Hadi arkadaşlar herkes kime aşık olduğunu söylesin

- Serap

- Şebnem

- Esra

- Gül

Beş saniyelik bir suskunluk.Sıra bendeydi. Basit bir rus ruletinin halet-i ruhiyesinin ortasında bulmuştum kendimi. Herkes bana bakıyordu. Ben susuyordum. Elimi önümdeki kumlara daldırıp sıkıntımı belli eden hareketlerle oyalanıyordum. Kafamda bir dolu karışık kelimeler.. sesler..

-Hadisene oğlum söylesene.. sen kimi seviyorsun?

Ben kimi seviyordum bilmiyordum ve birini seviyorsam bunu neden söylemiyordum? Suskunluk giysimi giymiş ve hüzne bürünmüştüm. Şimdi bile halen damarlarımda devr-i daim eden melankolik tavrım beş saniyelik suskunluğu on saniyelere öteliyordu. Ama ben sustukça bölünüyordum. Elimdeki kumlar gibi dağılıyordum avuçlarımın arasından.

Yavuz atıldı hemen (densiz ve yavşak bir bir dil hilesiyle)

- Duygu’yu seviyor.. Duygu’yu seviyor.

Önce bütün kafalar bana döndü sonra bütün gözleri gözlerimde topladım bir baraja toplanan sular gibi.

Öyle mi diye soruyordu şimdi herkes.

- Duygu’yu mu seviyosun?

- …………….

Duygu gerçekten güzel kızdı. Ülkü öğretmenin de kızıydı. Buna rağmen Duygu güzel kızdı. Ama ben Duygu’yu sevmiyordum. Başkasıydı benim çocuk kalbimi işgal eden. Ben Duygu’yu sevmiyordum ama itiraz da edemiyordum arkadaşlara. Sanki ben itiraz etsem üstüme yürüyecekler gibi geliyordu. Ve istemediğim bir şeyi açıklamak zorunda kalacaktım sanki. Adını kimseye söylemedim. Bilsinler istemedim. Sırf bu yüzden, evet Duygu’yu seviyorum diyebildim. Gizli.. kısık.. pişman bir ses tonuyla. Seni kimseler bilmeyecekti. Adım Duygu’yu seviyor’a çıksındı. Olsundu..

xxx

Ertesi sabah okula gittiğimde herkes garip garip bana bakıyordu. Sonradan anladım ki Yavuz’un komplosuna kurban gitmiştim. Beni anında Duygu’ya gammazlamıştı.

xxx

Okulda bir ağacım vardı benim. İncir ağacı. Üstüne çıkmış henüz olmamış incirleri yer, sütlerini çıkarırdım. Yine o ağacın üstündeydim.Sonra Duygu’nun beni çağıran sesini duydum. Arkasında da sınıftan bir dolu insan vardı. İndim aşağıya.

- Efendim duygu

- Sen beni seviyomuşsun öyle mi..?

- ……….

Kem küm vaziyetlerinde idim. Ve Duygu bunu, bana sorarken o kadar mutlu ve sevinçli bir hali vardı ki. Sanki buna memnun olmuştu. Evet ben de seni seviyorum diyecek gibiydi. Buna rağmen ondan nağmeli bir tokat yemiştim. Ve halen sebebini anlamam..

Yavuz’la ondan sonra asla konuşmadım. İlk aşkı ilk tokatı ve ihaneti o zaman öğrendim.

Ama ben Duygu’yu sevmiyordum. Adını kimselere söylemedim..