İİ-zan
194 izlenim
Gerçekle besiye çekilmiş ruh
Yaklaştıkça artık acılar
Ve gerçek:
Gize bürünmüş baldıran
Sokuldukça talan eder
Sunağa ellerimle sunulan ruhumu
Şimdi, ol demeyle var olan
Güz ile sararıp
İlkelimde kaybolan ruhum mudur
Ruhum mudur
Aczi kendimden önce gördüren
Hayır hayır!
Zahir seni yanıltmasın
İbdadan sonra devam eden inşa
Delilidir yokluğuna
Yaklaştıkça sunulana
Retorik bir izanla soruyorum
Artık acılara
Mümkün mü ruhun idamı





“İbdadan sonra devam eden inşa
Delilidir yokluğuna”
Kemalat’ı bu denli vüzuh anlatan bu iki dizeye ne denir. Şiirin İnşa’sının Şiirin İbda’sından sonra bile devam etmesi ne güzel.