erguvan yağdı ve taştı gökyüzü
sabırla
evinde örümcek
misafir bekler
mevsim artığı sinekleri

uzun yağmurlar biliyorum ben
çiçeklerin yapraklarını titreten
güz askerleri

erguvan yağdı ve çözüldü ırmak
gözlerinden öper
bir dirhem bir çekirdek
bayram sabahı
boğazlanan boğaları

çocuklar biliyorum ben
naylon bebeklerinin gözleri üşüyen
yanmadıkça sobaları

erguvan yağdı ve kanadı toprak
karınca alkışıyla
pohpohlanan son yazda
tırpanın asi demiri
doğradıkça
çayırları

karlar bilirim ey
yapışıp kentin yakasına
rengi kadar masum olmayan

ve burada
bir güzel
susalım artık