Adem Turan tarafından
Hüzün hep ve gözler
Ekim 30, 2008 tarihinde Şiir dizini altında Adem Turan tarafından yayımlandı ve 575 kere okundu
Ne olurdu giysilerimiz
Omuz başlarımızdan yırtılsaydı ilkin
Diye kavîleşen dostluklar
Ve seccâdelere işlenen isyanlar
Hep yapamadıklarımızdandı.
Oysa ki, bir kuşun iki gözü
Bir çocuğun ağlaması gibiydik
Ve hüznü hep
Gözlerde taşırdık.
Ne olurdu giysilerimiz
Omuz başlarımızdan
Yırtılsaydı ilkin…
“Ne olurdu giysilerimiz
Omuz başlarımızdan
Yırtılsaydı ilkin…”
Ne güzel bir dilek bu Adem ağabey. “Bütün inananlar kardeştir” belirlemesinin şairane dillendirilişi budur işte. Aynı safta olmak, aynı davaya omuz vermek ve aynı yöne alnımızı koymak… Bereketle ağabey.
çok gömleğin hiç biri
yırtılmadı omzundan
bir yusuf
uzaklarda bir dağın yamacından
yürüdü yürüdü çıktı rüyalarımdan
kaldım çarpık kentlerin
çarpık yaşamlarında
uyandım gün ağarmış
sabah olmamış daha…
tövbe etmek hatrıma gelmedi günahlarım
ırmak gibi çağlarken
dönemedim kalbime…
yüreğine sağlık kardeş…
Eyvallah Yunus Nadir ve Ahmet Kanar kardeşler.
Selâm, hürmet ve bereket gönderiyorum sizlere…