Gök Ekin
Dağ kavi, iklim sarp, çarıklar delerim
Çığırında çağlayan çığlık
aksa da yüreğime sevgi ırmağı
derim
psikopat olsam
adım başı adam vursam
ayırmadan katsam kurbanlarımın arasına kadınları
ölünün buğusuna dokunsam parmaklarımla
ciddiye yoracak ne kalır geriye
yaşa aylak adam patlasın sabırla çığlık
İsrafil sûra üfler vitrin pat pat çığırır
beyinler çatlar kulaklar yırtılır
kuşkulu coğrafyalarda ürkeklik ve tedirginlik
insan yaşamakta sanki yazılsın diye hikayesi
anne yakarmakta yoğurur gibi hüzün hazinesi
toprak kırgın bereket yitik
demek bereket-toprak arasında köprü de artık yıkık
oysa muammaya ne de güzel geçiştir toprak
sorgusuz sualsiz konuksever ve yumuşak
annemin şaşkın sevgi dolu o donuk hali
halin dilini gözler ne hoş konuşur
halimde filizlenen ardı sıra sorular
cevapsızlık bir şerit sonsuzluğa göz kırpar
kuşku baskın tedirginlik titrek korku ürkek
bütün çıplaklığımı giyinip korkuyu prangaya vursam
bilmem isyana yorar mısın tanrım
eşiğine çıkarak desem ki
neden
sevgilimin gözlerinde bu solukluk
o soluk kırlar ki beni soluksuz bırakır
Hüseyin Cahid Doğan | Çarşamba, Mayıs 21, 2008, 8:55
Sevi ve seviyi kaim tutan ne varsa, ikisinin arasındaki sevimli/tehlikeli gerilim doğallıkla şiiri sertleştirmiş. K harfinin yoğun kullanımın da etkisi yadsınamaz elbette.
“insan yaşamakta sanki yazılsın diye hikayesi” mısraı mesela, bu öyküyü hem kapsayan, hem de özetleyen bir lokomotif gibi. Çığırında Çağlayan Çığlık, şiir ve şiddet ilişkisi irdelenirken hatırlanması gereken bir eserin ulaşması gereken boyuta ulaşmış bence. Tebrikler…
abdulhamit güler | Çarşamba, Mayıs 21, 2008, 10:26
Avucumda beslediğim yağmurun ardısıra ağlamak şimdi görevim…
şiiri güzel yapan betimlemeler ve mecaz elbet. yanyana gelemeyecek sözcükleri bir arada tutup, bütün olanları parçalayabilme yeteneği…
olanı gizleyip, olmayanı afişe etmek…
tebrik ederim…
Hasan Yılmaz | Çarşamba, Ağustos 20, 2008, 13:05 (3 hafta önce)
..bütün çıplaklığımı giyinip korkuyu prangaya vursam..
adnan karakaş. hayata elinin tersini gösteren adam, arkadaş.
bu yolda da hep çileye keş.
“çıplaklığı giyinmek”
zıtlık olmasa sen yerleşik kalırdın bu hayatta.