yurt dehlizlerinin esmer tanığı
kılcal damarlarında bir çınar telaşı
‘hayrola melankoli mi? ‘ soran gözlerin
en kral dostluklara şiir akıyor ağzın.
sessizliğin giyotin gibi
kesiyor kalabalığın kelimelerini.
Hüseyin:
marjinal bir adam
ama çok marjinal.
susunca uçurum
konuşunca küheylan
tam burada bir haşiye takılıyor şiirimin ucuna:
değer veriliyor sana
ideana, yüzüne, saçına,
giyimine, yürümene vesair
fizyolojik ihtiyacına
“Kıymetli Dostum Hüseyin Cahid Doğan’a Saygıyla”
(22 ekim 2001 )
Tevellüd m.s.1982
Hısn-ı Mansur’lu.
Ayıntap’ta mukim.
Evli.
![[ Cahid Efgan Akgül ]](http://gokekin.com/wp-content/resim/userphoto/ceakgul.thumbnail.jpg)
ne güzel bir şiir! ve bir şâirin bir başka şâiri şiirle selâmlayışı da çok güzel! ey güzel çocuklar ben de selâmlıyorum sizi, bu kavrulmuş dîl ile!…
İki şeker gibi adam ve şeker gibi bir şiir. Dostluğun[m]uz daim olsun inşaallah.
gıpta ile kıskanmak arası bir yerde olmalıyım!?
akrostijlerde çok geçti adımız da; şöyle hakikatli şâirin ithâfına nail olmadı…!
ve “hüseyin”…..
ve adından câhid geçiyor/sa bir şâirin……….ne demeli/ ah ne demeli.!
kıymetli kardeşim,dostluğunuz bâki ola!