Bahçene açılınca hayat kapısı
Kırmızı bir parıltı gösterir yolunu.
Ve gözlerini kapatınca hayata
İçine düştüğün kara boşluk
Kıyısıdır aktan bir sabahın.
Toprağı seviyor. Ve ataşböceğini. Ve uğurböceğini. Ve ille de Kara Karga’yı.
Yunus Emre; diyor. Ve Cahit Zarifoğlu.
Selüloz kokusuna bayılıyor, ayıldığında sabah.
Yazmayı sevmiyor da daha çok karalıyor. Karaşın bir karası var.
Son Yorumlar