Yunus Nadir Eraslan •
Şubat 18, 2007
124 izlenim
…!!!
Ki ben adresimi yaktıysam
Bulamıyorsa dostlarım beni; ya da
Uçurumun kıyısındaki sandalyede sırtı kambur
Dipsizliği gözeten bir adam durmuyorsa resimde
Ölmüşümdür…
Ana kucağı gibi bir yerde
Seninleyimdir belki de…
Üzülme!
Ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm
‘ali ulvi kurucu’ya…’ duruldum ve camda pıhtılaştı buğu kirpiklerimde sancılı düşler uyuttum hep dürüldüm... Tamamı »
gecenin hassasına sokulan ağartısı peyderpey yüzüyor derisini öteki rengin. günün susku taşbaskısına... Tamamı »
Hizan’da ısrarlı bir güneş zaman kıvranıyor yörüngesinde dal uçlarından şualar sızıyor gece... Tamamı »
Üşüdüm Gündoğusu’na döndü yüzünü veda Sekti aşk sızladı parmaklarım Yaralı alnını ağrıma koysan Beyazdan... Tamamı »
Nedense hep alkışlanır kürsüye geciken adam? Bir akrep telaşlanır nedense, yelkovanın durduğuna… Oysa... Tamamı »
9:37 pm | Şubat 18, 2007
ne de samimi ve bir o kadar da nadide bir söyleyiş…
9:37 pm | Şubat 19, 2007
her şiiriniz bir öncekinden daha güzel oluyor.