Evde yalnızlık hâlleri – 1
Nisan 24, 2009 Şiir
Kadınlar
Evlerinde çoğu zaman
Yapayalnızdır kimi kadınlar
Korkarlar gün boyu aynalardan
Evin cinleriyle konuşmaktan
Çünkü ruhları onların
Çünkü kırık dökük gövdeleri
Görünmez çemberlerden geçip
Savrulur tam ortasına avlunun
Avludaysa düğün yapan cinler
Uzun mu uzun bir değneğe binmişler
Nedense keşkeğin tuzuna bakmadan
Nedense ol kadınların yüzüne hiç bakmadan
Her biri tayyimekân eyleyip
Kan kalesine cenk etmeğe gitmişler
Evlerin loş odalarında
Sıkıntıdan tırnak yiyen kadınlar
Gün aşırı bodrum kata inerler
Evde kalmış kızları için
Fal açtırıp kurşun dökerler
Akşam olunca evlerde
Ol kadınlar kendilerini yaşar bir köşede
Çember kırılır, kurşunlar savrulur
Kaybolur herkes sonunda
Kaybolur kendi düş aralığında
güzel şiir. beşir ayvazoğlunun “çıldırmış iğde kokusu köşeyi döner dönmez” dizesi ile başlayan şiirini hatırlattı.
ama söyleyişi çeşitlendirmek için bir ipucu: “avlunun savrulurlar tam ortasına”