Gök Ekin

Duvar
Onda başını annene yaslıyorsun
Elinde tebeşir
Sek sek için
Eğri büğrü çizgiler çiziyorsun
İç içe açılan kapılar
Hayır ile evet arasında
Parmaklarını uzattıkça kendinden
Bir sevgilinin ellleri
Yaklaştıkça ayrılığın acısı
Sonra Yalın boşluk
Duvar, dokununcu
Sevgilinin saçları
Ellerin bir bulutun içinde
Sırtından akıyor yağmur
Sonra bir ses;
Rapunzel keldi diyor
Ağlıyor, çiğ bir nar oluyorsun
Duvara vurunca
Tanelerin
Eteklerine saçılıyor Seyda’nın
Duvar
Kapının sağ duvarı
Uyurken kıvrılıp
Yakıcı bir nazara
Uyanıyorsun
dervişin narasıyla
‘Seydam!’