Varlığımızın derinliklerinde taşıdığımız “olmak” hevesimizi düşünerek korkarız. Soylu bir atın toynakları sökülür sırtımızdan. Gecenin soluklanışı, nefes alıp-verişi/teneffüsünün, sabahın aydınlığını barındırdığından haberdar değilizdir henüz. Yeniden hep yeniden doğmaya teşneyizdir. Kanı görürüz ve yanımızdan ayırmayız onu. Kanı okşar ve kabartırız. “Kanla bir sabah/Akşam kanla.” Kan şaşırır, kan şaşırır.
Peygamberimizin dedesi Aldulmuttalip ve amcası Ebu Talip’in imanları tartışılır durulur. Hatta anne ve babasının durumları bile tartışmaya dahil edilir. Bu tabii birçok problemli malumat ve ön kabulün sonucudur. “Cahiliye Çağı” yaklaşımına yüklenenler bunların başında gelir. Kainattaki İslami [fıtri-insani] çizginin bıçakla kesilir gibi bazı zamanlarda kesildiği yönlü bir yaklaşım hangi ucundan tutarsanız tutun kabulü imkansızdır.
(Bu satırların ilk muhatabı yazarın kendisidir. Aşağıdaki yazıyı okumaz ya da 10 kişiye dağıtmazsanız başınıza hiçbir şey gelmeyecektir. Ola ki beğenip sağa sola, eşe dosta gönderirseniz başınıza güzel bir şey de gelmeyecektir. Siz yine de bu yazıyı okuduktan sonra anasayfa’ya dönebilir ya da temelli uzaklaşayım derseniz sağ üst köşedeki çarpıdan burayı terk edebilirsiniz.)
Son olarak ; aslında problem, ‘bende sonra tufan’ diyen zihniyet ve bu zihniyetin kendisi gibi olmayanları gerçekten tufan içerisinde bırkması ve yaşam hakkı tanımaması.Yani Ali emmi’yi Ramiz dayı’ya dönüştürmesi…
Ferrari’ni de satsan, boğaza bakan evini kiraya da versen, artık bilge olamayacağının farkında mısın? Eski-meyen bir Şairin yıllar öncesinden seslendiği gibi sesleneyim ben de sana:
Alarmını kurduktan sonra cep telefonunuzu, başucunuza koydunuz. Komodinin üzerine de çalar saatinizi ayarlayıp güzelce yerleştirdiniz. Ne olur ne olmaz deyip, kızınıza da tembihlediniz beni sabah uyandır diye. Hatta yatmadan üç bardak su içtiniz, arzuladığınız vakitte uyanmak için.
Sanat özgündür, bağımsızlığı sever. Herhangi bir organizeyi, planlamayı falan kabul etmez. Doğaçlama üretilir. Genellikle bir ilham ürünüdür. Organize Sanat Bölgesi başlığı da çok saçma görünebilir. Zaten bir ütopyadan bahsediyorum ben de. Düşünsenize; her ilde
Koltuğumun altında Örkeny’nin “Bir Dakikalık Öyküler” isimli kitabıyla rasgele bir berbere giriyorum. Kitabı tezgâha bırakırken, berber: “hocam, öğrenci misiniz?” diye soruyor. O an hoca mıyım, öğrenci miyim diye beni bir telaş alıyor. Berberin bu biçimsiz sorusuna, biçimli bir
Her ne kadar kelime anlamı “Ben bilirim” olsa da insanın [Matematikçi gibi düşünenlerin] kendi doğasındaki bilinmezliğe yolculuğunu anlatır matematik. Bu yolculukta dört elzem boyut sözkonusudurki bunların içinden her birini aynılıkla kapsayan ve kendi içinde kendini üreten
Öncelikle iletişim tanımı irdelendiğinde bahsedilen “aktarım” ın ne denli düşünce içeriğiyle ortak özellikler taşıdığı iletişimin verimliliği hakkında bize cevap verecektir. Realist görüşe göre, kelimesi kelimesine yorumlanması imkansız olan düşünceler, asla tıpatıp anlamı bir başka
Son Yorumlar