Gök Ekin

Her ne kadar kelime anlamı “Ben bilirim” olsa da insanın [Matematikçi gibi düşünenlerin] kendi doğasındaki bilinmezliğe yolculuğunu anlatır matematik. Bu yolculukta dört elzem boyut sözkonusudurki bunların içinden her birini aynılıkla kapsayan ve kendi içinde kendini üreten işaret boyutu tümüyle matematiğin kilit taşı mesabesindedir. Bu konu olarak Matematik Felsefesi çatısı altında düşünüldüğünde, onun içinde tegayyüre uğrayan istisna bir boyuttur. Bu boyutta eşya şekil ve cisim efradıyla düşünülmez, aksine onun nüvesine inhisar eden biricik olgu ele alınır ve isimlendirilir. Misal olarak bir ağacı ele alalım, ağacın tek bir noktasına bakarak ağaç hakkında sahip olabileceğimiz tefekkür genişlemesi işte bu boyutun işlerliği altındadır. Hatta ağacın bir ferdi olduğu ormanı ve bu ormanın içinde bulunduğu coğrafyayı da bu işin içine katabiliriz. Bu boyutun görünürlülüğünü azda olsa soyut cebir ve topoloji gibi ilimlerde fark edebiliriz ancak bu onu kendi içinde içselleştirebilenlerin zihninde biricik olarak yerini bulabilir. Bu girdinin devamını oku →

Barla gözlerinin geçtiği her yeri tutuşturup, bir ateş ordusu halinde cephelerimde toynağa kalktığı zaman, bir önceki mağlubiyetin ardından terhis ettiğim ordularımı korku ve cesaret karışımı bir duygunun sevki ile silah altına alıyorum. Bütün bilgelik metinlerindeki tembih derslerini, Barla’ya pusu kurabileceğim yerlere diziyorum. Sarhoşluğu çözen bir rüzgar gibi tesir yapan tembihler, beşibirlikler gibi dizi dizi her yanımı kaplıyor. Tembihleri birbirine bağlıyorum. Uçlarına dinamitler yerleştiriyorum. Mağlup olma durumu söz konusu olursa onları patlatacağım.

Yüreğimin cenk meydanına hakim tepelerinden birine çadırımı kuruyorum. Aşk anıtını andıran bu kale Afyon kalesi. Burası gelişmelere her an müdahale edebileceğim bir mevzi. Bu girdinin devamını oku →