Hâlâ küçük bir gülümseme varsa, derdimi anlatırken yüzümde.
Yürüyorsam üzerine dertlerimin,
Ve seviyorsam dertlerden sıyrılıp kurtulmasını.
Ezip geçiyorsam haksızlıkları.
Bazen dost gibi sarılıyorsam yalnızlığıma,
Alışkanlık olmuşsa sevmek her şeye rağmen.
Yine de her nefeste yenileniyorsa dünya,
Bir sözle bağlanıyorsa sevda,
Her şey değişiyorsa anlık bir bakışla,
Ve dünyayı değiştirmek bu kadar kolaysa,
Hadi uzat elini hayata…
Yazmadan edemiyor, yazamamak çıldırtıyor onu. Yapıp ettikleri ele güne pek benzemediğinden adı çılgına çıkmış diyorlar. Lakin o kendi başınayken hüznün derinliklerinde yüzüyor. Yazarken ikinci kez düşünmediği söyleniyor; bir çırpıda yazıyormuş. Bunu yaşına pek yakıştıranlar olmasa da, boyuna hayli yakışıyormuş. Böylece o olmak istediğiyle, olduğu arasındaki mesafeyi kapatmaya çalışıyor. Ah pek de romantik; her şeye aşıkmış. Kendi nefes alışını bile ilginç bulacak, ona bağlanacak kadar özgüven içinde. Kendisi gibi biri yani; o bir insan. Ha bu arada, Göknur 1995 doğumlu.
Son Yorumlar