Gök Ekin
Dağ kavi, iklim sarp, çarıklar delerim
Curaré
Çarşamba, Mart 21, 2007, 20:57
i requiem
kadın ağıtlar çekiyor durup
kızaran enjektöre
bağıran radyoyla
yapıntıdan uzak
uzaklara boğuldukça münzevi
morfini everiyor damarıyla
sürünerek ve sürünürken pıhtılaşan gözyaşı
göz ucunda
morfini everiyor damarıyla
akşamı yorarken siren sesleri
anonslar…
ve burada
yoruluyoruz yaşamaktan
işte burada herhangi bir yağmuru ıslanırken
ii iliada
acemi bir gangsteri silaha alıştırır gibi
ey beni günahla sınayan
anlayan ve günahlarımı ey
ey uzi deklanşörüne poz veren
yirmi yaşında avukat, hanımefendi evreni
bulvarda
yüzükoyun uzanmış
koşuyor son alyuvarı
iii blow out
kadın ağıtlar çekiyor durup
kızaran enjektöre
bağıran radyoyla
ve göğsündeki bombayla
Fikriye Karaman | Çarşamba, Mart 21, 2007, 20:58
Savaş sonrasını konu alan bir filmin çok sesli ruh serüvenlerini duyumsattı bu dizeler… ızdıraba doymuş sanki kelimeler…
Mavi Çocuk | Pazar, Ocak 27, 2008, 15:39
“ve burada
yoruluyoruz yaşamaktan
işte burada herhangi bir yağmuru ıslanırken..”
Eline sağlık Hüseyin Cahid abi…
…………………….
bütün meseleyi bıçakla avucuma bir tren çiziyorum
ne zaman sıkılırsak rüyalar çocuklar kalkıp yaşamayı
tabutlara dolduruyorlar ve ben yağmurla çelik çomak
oynadığım zaman penceremden bir köpek havlaması
bu hınzır yaşamak kaburgamı tekmeliyor oysa tekmil vermiştim
“dünya ve yaşamak inan ben kırk yedi yıl ve biraz sevgili payı”
kompartman dairesini sevgilim doldurmuş
gidiyor bu.
Hüseyin Cahid Doğan | Pazartesi, Ocak 28, 2008, 13:34
Olağanüstü bir şiir Sinan, şiirde dizeleri kırmak zor iştir, kolaylamışsın.
Ahmet Kanar | Salı, Ocak 29, 2008, 11:42
hüseyin bey şiir harika olmuş… yüreğinize sağlık…
Hüseyin Cahid Doğan | Salı, Ocak 29, 2008, 11:47
Teşekkür ederim Ahmet Bey.