saklanarak büyüdün babanın
ölümü sıvazlayan havasızlığından
masalların deviydi,ısırılmış bir elma
değmedikçe tenine takım elbise
tabut ve kağıt
anneliğini boşalttığın plastik gülüşler
den,suç doğuran kambur beyazlar
batırdıkça dudaklarını dişi sulara
çürüttü eklemlerini sarı tohumlar
kaderin mutfaktan seni mi gözlüyor?
boşalıyor ellerinden çalımın ve ok
biçimsiz adamlar yaktın,huysuz
çok kahkahalı gölgelerden
tam da bu anda uygunsuz karartılar
müzikle uğuldayan kısık ateş
ölü kelimeler sarkıyor saçlarından
kes de kan sıçramasın babasızlığından.
Editörün notu: “Çelimsiz Ok” Serseri Dergisi 14.sayısında yayımlanmıştır.
son kıtayı, özellikle son iki dizeyi çok beğendim. tesadüf müdür, yoksa gerçekten şiir sonu için mi yazılır bilemiyorum. bütün olarak, kan tutması hissi uyandırdı şiiriniz bende..
elinize sağlık ve de.