senin resmin bunlar;
yapıştığın ikilem
kelimelerini azdırıp
yumruklarını sıktığın annen.
içinde erimeye başladın
notaları kirli bir müziğin
her şeyi sonsuz
yaşadın çünkü…
kendine sığamıyordun
çoğalacak
kalabalıklaşacaktın
zakkumlar eriyordu içinde
kızgın, kırmızı…
dört gün titredin
bu müziğin yatağında
çoğalmak sana göre
değildi…
kan taştı…
öldü bebek…
yenildiğin müzik
çağırdıkça kollarını
yanaştın çırpınmadan
tüm kalemleri
kendinle yoğurmuştun
duvarlardan aktı rengin,
boyaların,
balmumları taştı
kavanozlardan
bütün yalanları denedin çünkü…
Müthiş bir şiir. Birincil önemsemesi şiir olan Gök Ekin‘i göverten bir şey…
Ritim: “zakkumlar eriyordu içinde
kızgın, kırmızı…”,
“çoğalmak sana göre
değildi…
kan taştı…
öldü bebek…”
Bereketle.
İnsanın mahiyetine öyle latifeler verilmiş ki bunların diriliği ile varlık addedilebilir insan.
O varlık ki aramızdaki bağı kuran.
Latifeleriniz sönmesin…
Hiç düşündün mü ağaç neden hayvan değil:
Çünkü kandır hayvan
Damardır ağaç..
Cahid Zarifoğlu
Latif yorumlarınız için müteşekkirim..Gök Ekin’de olmak,sizleri okumak çok güzel.
Bereketle…
hayat,insana her zaman cömert davranmaz…
bir yaprak konar ellerimize…
damarlarından kanı çekilmiş ,kuru bir yaprak…
bana doğmaktan,hayattan ve sevgiden bahseder,yaşanmış veya yaşanılası…
özlem duyar avuçlarımın arasındaki yaşama…
keşke der,keşke ben de senin gibi, şu an yaşıyor olsaydım…
neler yapardım=
önce sevgilinin ellerini ,bir daha bırakmazdım.sonra eşi ,dostu,yanımdan hiç ayırmazdım,sonra…….
böyle sürüp, gidiyor işte…
bizimle paylaşmak adına yazmış olduğunuz her şiir hoşgörüyü ve dostluğa atılan bir adımdır…ve biliyorumki bu dünyada ölmenin en güzeli dostluğu ve hoşgörüyü dağıtarak ölmektir…ve güzele mutluluğa dair sevginde varsa gönlünde erdemliğe ulaşıpta ölmektir…
yüreğine sağlık,kalemine bereket…
Dilime pelesenk ettim,her sabah besmeleyle açtığımda gözlerimi;Allah’ım!bizleri kirli müziklerle sınama..diyorum.
Sadece yaşamak için uyanmak,gayeden uzaklaşmak bir ritim bozukluğu değil midir?Kanımızı taşırıp,ölümü sayıklayan..
teşekkür ederim…