Nedense
Ben hep aldanıyorum
Her seferki gibi
Bu seferde…
Ne zaman sen gelsen aklıma
Kendimi çarşıda buluyorum
Ya da imaretin önünde
Bir yoksul kedi gibi…
Bir şey var
Tam da dilimin ucunda
Lakin söyleyemiyorum
Ya da söyletmiyorlar
Daha bu sabah
Geçti rüyamdan…
La-havle ve-la kuvvete illa billâh
… !
La çekil aradan!
5 Yorum
yüzüstü bırakıyorum ben de
yüzü soyulmuş kan revan
rüyalarımı
tam susacağım anda
ayağıma basılmasını sevmem
bu yüzden bazı geceler uyumuyorum
böylece rüya da görmem…
yunus abi yüreğine sağlık… muhabbetle…
Yazı Tarihi Ocak 19, 2008 at 7:08 am
Daha bu sabah
Geçti rüyamdan…
La-havle ve-la kuvvete illa billâh
… !
La çekil aradan!
kaleminize-kelamınıza bereket…
Yazı Tarihi Ocak 19, 2008 at 8:33 pm
Şiire şiirle mukabele etmeniz çok şık olmuş. Ne desem az. Bilmuhabbet Ahmet kardeş.
Ayrıca Emine Hanımefendi’ye de nevazişten ötürü hürmetlerimi iletiyorum. Selametle…
Yazı Tarihi Ocak 19, 2008 at 9:48 pm
Yukarıda bir ileti çıkıyor:
“Güvenlik Kodu: (zorunlu)*
Aşağıda gösterilen karakterleri yazınız.”
Meğer “bu böyle konuşulmuş”; aha da:
“Daha bu sabah
Geçti rüyamdan…
La-havle ve-la kuvvete illa billâh
… !
La çekil aradan!”
Yazı Tarihi Ocak 22, 2008 at 9:20 pm
Şiiri herkes sevdi mi?
Niye sevsin?
Severse ne olur?
Ya da sevmezse…
‘La Çekil aradan’
Başka dillerde ”ıncı, uncu, inci” olan duygular, ait olduğumuz iklimde ‘Feraset’ diye anılır. Çok sormadan, çok cevaba ihtiyaç duymadan aklı selim, ve kalb-i muhabbet gelir karşıma oturur. Doğrudur.
Yazı Tarihi Ocak 24, 2008 at 2:26 pm
Yorum ekle