Mustafa Oğuz •
Ekim 22, 2007
102 izlenim
Sabah olacak diyordu,
İnsanlarımız.
Sabah her gün oluyordu.
Ve her gün kandı,
Görünen sokaklarımızda.
Sabah olacak diyordu,
Babam.
Daha dün,
Acımadan öldürdüler,
Komşularımızı
Evlerinde.
Sabah olacak diyordu,
Radyodaki ses.
Ve “Söyleyecek yine,
Sarayevo şarkısını.”
Ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm
‘ali ulvi kurucu’ya…’ duruldum ve camda pıhtılaştı buğu kirpiklerimde sancılı düşler uyuttum hep dürüldüm... Tamamı »
gecenin hassasına sokulan ağartısı peyderpey yüzüyor derisini öteki rengin. günün susku taşbaskısına... Tamamı »
Hizan’da ısrarlı bir güneş zaman kıvranıyor yörüngesinde dal uçlarından şualar sızıyor gece... Tamamı »
Üşüdüm Gündoğusu’na döndü yüzünü veda Sekti aşk sızladı parmaklarım Yaralı alnını ağrıma koysan Beyazdan... Tamamı »
Nedense hep alkışlanır kürsüye geciken adam? Bir akrep telaşlanır nedense, yelkovanın durduğuna… Oysa... Tamamı »
1:47 pm | Ekim 22, 2007
Srebrenitsa’yı Gorajda’yı hatırlattınız. İyiki de hatırlattınız. Bu kitap kütüphanemde yerini almalı. Bir an öylece donup kaldım. Yüreğine sağlık diyeyim.
1:48 pm | Ekim 22, 2007
“Şairler eğer ahın varken”
Enfes…